گزارش های کوهنوردی

تعطیلات عید نوروز برای خیلی ها فرصت خوبی برای مسافرت بشمار میاد. به خصوص برای کسایی که فرصت مرخصی های طولانی رو ندارند و دربدر به دنبال جای خالی تو تقویم میگردن.

من و همسرم که تجربه چند مسافرت دونفره رو قبلا داشتیم، این بار و همزمان با لغو مجدد ویزای گرجستان در بهمن سال 94 (و  مطلعید که ویزا ارمنستان هم در اردیبهشت 95 واسه ایرانی ها لغو شده) ، تصمیم به مسافرت به کشور گرجستان رو گرفتیم، بنابراین با برنامه ریزی قبلی و شناسایی نقاط دیدنی و شهرهای مختلف گرجستان راهی سفر شدیم. ما مسیر رفت رو از کشور ارمنستان و برگشت رو از ترکیه انتخاب کرده بودیم. و بعد از اینکه مطلع شدیم عده ای از اعضای خانواده نیز سفر زمینی ارمنستان رو برای ایام نوروز انتخاب کرده اند، برنامه رفتن رو با تور همراهان انتخاب کردیم. که البته به خاطر همراهی آشنایان و دوستان همه شرایط به بهترین نحو پیش رفت و از سفر قبلی دونفره و با کوله پشتی ما به ارمنستان، خیلی بهتر و راضی کننده تر بود. ولی درهرحال سفر به ارمنستان هم میتونه بدون گرفتن تور دلچسب باشه که توضیحاتی خواهم داد.

ارمنستان

مسیر حرکت از تهران تا ایروان

سفر ما به ارمنستان، از تهران، و به صورت زمینی با اتوبوس  آغاز شد. برای رسیدن به ایروان باید از شهرهای، کرج، قزوین، زنجان، تبریز، مرند، جلفا (یا از مسیر هادی شهر)، سیه رود و نهایتا مرز نوردوز در ایران و سپس از شهر های مقری، کاجاران، کاپان، گوریس، آرارات عبور کرد و سپس به ایروان رسید. این مسیر 1200 کیلومتری، به علت خرابی جاده در کشور ارمنستان بیشتر از 24 ساعت (از تهران تا ایروان) برای رانندگی و 2 تا 3 ساعت معطلی در مرز به خاطر عبور اتوبوس ها همراهه. البته کسانی که میخواند مسیر به مسیر، این راه رو طی کنند، چند ساعت معطل شدن در مرز رو ندارند و میتونند بعد از تبریز با سواری یا اتوبوس به جلفا و از اونجا با سواری به مرز نوردوز برند. خروج از مرز پس از چک کردن پاسپورت توسط پلیس ایران و با پرداخت 25 هزار تومان عوارض خروج از کشور به نام کمرگ نوردوز انجام میشه. این موضوع باید مد نظر باشه که مدتی ایه که پایانه مرزی نوردوز به کمرگ نوردوز تغییر پیدا کرده و پول رو برخلاف خیلی از مرزها که به نام خزانه واریز میکنند باید به نام کمرگ نوردوز واریز کرد که بانک ملی خود پاسگاه، 24 ساعته ارایه خدمات میده و البته واریز اشتباه وجه کمی وقت ما تو پاسگاه مرزی تلف کرد. با عبور از رودخانه ارس وارد کشور ارمنستان می شیم. ویزای 21 روزه ارمنستان برای یک بار ورود و با اخذ 3000 درام معادل 20هزار تومن،  با پرکردن فرم واگذار میشه (البته از اردیبهشت سال 95 با تفاهم نامه بین ایران و ارمنستان، شهروندان ایرانی و ارمنی هم برای سفر به این کشورها نیاز به ویزا ندارند) – کسانی که با این نمونه فرم ها کمتر آشنان بهتره این فرم رو دانلود و از موارد اطلاع پیدا کنند که نخواند تو مرز با سرو صدا و احیاناً دادن پول اضافه تری به پلیس ارمنستان مواجه بشند.

دانلود فرم ویزای ارمنستان از لینک زیر:

http://saliansafar.com/tours/armenia/visa-form.php

نمونه ویزای ارمنستان

بعد از عبور از مرز و گرفتن ویزا به شهر مقری (یا آگاراک) در نزدیکی مرز میرسید. شهر آگاراک یک شهر کوچیک و خیلی نزدیک به مرزه که این بار که من از معطلی اتوبوس ها مطلع بودم، با هماهنگی دوستان، بعد از عبور از مرز، یه گشت نیم ساعته تو این شهر زدم درباره حرکت اتوبوس ها برای دیگر شهرها پرس وجو کردم و دوباره به بقیه ملحق شدم. از این شهر و همچنین شهر مقری میشه با اتوبوس های بین شهری ارمنستان به سمت ایروان حرکت کرد. البته پشت مرز هم ماشین هایی به صورت دربستی به ایروان میرن که با بیش از دو برابر کرایه حتی سواری ها ( حدودا نفری 200 هزار تومان) به ایروان میرن و پیشنهاد خوبی برای سفر کم هزینه به ایروان نیستند که اگه کمی وقت بزارید و به هرکدوم از این دوشهر بالا برید می تونید اتوبوس یا سواری کم قیمت برای ادامه سفر پیدا کنید.

مسیر حرکت از شهر مقری تا شهر ایروان

 برای کسانی که میخوان با فرهنگ ارمنی ها بیشتر آشنا بشن، شهر گوریس که تقریبا در اواسط مسیر و حدود 4 ساعت از مرز فاصله داره، محل بسیار خوبی برای گذراندن شب و بعد ادامه مسیر است. تو شهر گوریس میشه هتل، هاستل و گست هاوس پیدا کرد که به علت کوچکی شهر، با سوال پرسیدن میشه محل خوبی پیدا کرد و علاوه بر صحبت با مردم خونگرم ارمنستان از مناظر طبیعی اطراف و شهر زیبای گوریس لذت برد. از گوریس هم صبح ها اتوبوس و در همه زمان ماشین سواری برای رفتن به شهر ایروان میشه پیدا کرد. یک ساعت مانده به شهر ایروان، منظره زیبای کوه آرارات رو نباید از دست داد. قله آرارات اگر چه در ترکیه قرار داره ولی تو مسیر ایروان بسیار زیبا و قد برافراشته است و با منظره ای زیبا قابل دیدنه.

دیدنی های ایروان:

شهر ایروان با جمعیت 1میلیون و دویست هزار نفری حدود نیمی از جمعیت کشور رو به خودش اختصاص داده، ولی در عین حال تو خیابان های ایروان شلوغی و سرو صدای آنچنانی پیدا نمیکنید. فرهنگ رانندگی به خوبی جا افتاده و علیرغم حضور کمرنگ پلیس و حتی دوربین های مداربسته ولی تخلف و تصادفات کمی به چشم می خوره!

ترمینال شهر ایروان به نام kilikia  (کیلیکیا) است که از این محل برای اکثر شهرهای ارمنستان و همینطور تفلیس گرجستان اتوبوس و سواری موجود هست. اگر از مسیرهای بین شهری به ایروان بیاید توی این ترمینال شما رو پیاده می کنند که برای رفتن به مرکز شهر میشه از مترو و خط های اتوبوس شهری و تاکسی استفاده کرد. تردد در شهر ایروان با تاکسی مقرون به صرفه است و همه تاکسی های ایروان تاکسی متر دارند. ورودی تاکسی 600 درام (4 هزارتومان) و به ازاء پیمودن مسافت، با تاکسی متر به مبلغ موصوف اضافه می شود.

در ابتدای ورود به ایروان، خرید یه سیم کارت و شارژ اینترنت اونو شدیدا پیشنهاد میکنم، سیم کارت های ارمنستان توسط سه شرکت ویوا سل، بی لاین ، اورنج پشتیبانی میشه و با سرعت بالای اینترنت و قیمت ارزان و سیم کارت تقریبا مجانی، نمی شه از این خدمات عالی گذشت!

یه سیم کارت ویوا سل که قدیمی ترین اپراتور ارمنستان به حساب میاد، به قیمت 1000 درام با همین مبلغ شارژ اولیه، و اینترنت نامحدود با قیمت روزی 150 درام میده، یعنی تقریبا با 8000 تومن پرداختی یه هفته اینترنت نامحدود دارید که برای سفر خیلی میتونه کمک کننده باشه و دیگر نیازی به معطلی وای فای رستوران ها و هتل ها ندارید! و حالا که اینترنت رو همراه دارید استفاده از مپ گوگل یا برنامه های دیگر نقشه خوانی تو گوشی رو نباید فراموش کرد! واقعا بهترین راهنما رو همراه خواهید داشت اگه کمی با گوگل مپ آشنایی داشته باشین و ازش تو سفر استفاده کنید.

میدان جمهوری (هراپراک) یک میدان زیبا در مرکز شهر که به علت وجود فواره و صدا و نور، محل تجمع بسیاری از شهروندان و گردشگران در شب های تابستان می باشد. با عبور از میدان جمهوری به سمت شمال به خیابان شمالی و پس از عبور از این خیابان به میدان اپرا که علاوه بر در برداشتن ساختمان اپرای شهر، پر از کافه، رستوران و کافی شاپ هاست می رسیم. با ادامه دادن مسیر به سمت شمال نیز هزار پله، که محل مناسبی برای قدم زدن در شب و بازدید در روز می باشد رو خواهیم دید.

در شرق میدان جمهوری خیابان تیگران مت قرار داره و ادامه مسیر شما رو به لونا پارک و کلیسای بزرگ ارمنستان می رسونه، دیدن مراسم تو کلیسا به خصوص یک شنبه ها خالی از لطف نیست. نوروز در ارمنستان با مراسم عید پاک در این کشور همراه است که آخرین یکشنبه ماه مارس و بعد از نوروز ما ایرانی ها می باشد. مراسم عید پاک ارمنی ها به مراسم نوروز ما شبیه و نزدیکی دو فرهنگ پارسی و ارمنی رو نشون میده. خرید سبزه و تخم مرغ های رنگی، به همراه جمع شدن خانواده ها پای سفره برای انجام مراسم جالب و دیدنی است.

      ترشی و خشکبار بازار دووم - سبزه های عید و بازار پر رونق شهر در شب عید پاک

 بعد از کلیسا و با ادامه مسیر به سمت شرق به پاساژ تاشیر بعد از اون به فروشگاه دووم که مرکز فروش خشکباره و بازار میوه و تره بار و سبزی نیز در همون قسمت قرار داره که دیدنش رو واقعا توصیه میکنم. دوسمت خیابان تیگران متس پر از مغازه و همچنین هاستل های خوب با قیمت های هرتخت حدود 4 تا 8 هزار درام (حدود 30 تا 60 هزار تومان برای هر نفر) برای اقامته که اگر چه از هتل و هاستل های حومه شهر گرونتره ولی به خاطر مرکزیت داشتن به صرفه تر خواهد بود. هتل ها و هاستل هایی هم با فاصله بیشتر از مرکز شهر وجود داره که قیمت های مناسب تری دارند.

مناطق دیدنی ارمنستان

در مسیر ایروان به سمت شهر دلیجان میتونید از دره گلها دیدن کنید و با تلکابین به ارتفاعات برید و از چشمه های بالادست آب گوارا بنوشید. دریاچه سوتن و کلیسای سوانا وانک در بالای تپه دیدنیه و خوردن ماهی کبابی دریاچه (ماهی ایشخان) یکی از لذت های سفر به ارمنستانه. بعد از گذشتن از دریاچه سوان و ادامه حرکت به سمت شهر دلیجان با عبور از یه تونل وارد مناطق جنگلی ارمنستان میشم کهکلیسای gosh در اون منطقه و یه فرعی 20 کیلومتری از جاده و همچنین کلیسای Haghartsin در دل جنگل و باز تو جاده دلیجان به سمت ایروان هم دیدنی اند.  در ادامه مسیر و بعد از شهر دلیجان دریاچه زیبای پارز (پارز لیچ) ، یه دریاچه کوچیک در ارتفاعات کوه با مناظر خیره کننده و زیباست. فصل مناسب دیدن این دریاچه تابستونه که تو همون منطقه اتاق هایی  برای شب ماندن و محل مناسب برای کمپ زدن نیز وجود داره، و کسانی که به طبیعت گردی علاقه دارن، این منطقه رو نباید از دست بدند.

پارز لیچ – دریاچه ای زیبا در ارتفاعات و احاطه شده در جنگل

معبد گارنی و کلیسای گفارد در 30 و 40 کیلومتری شرق ایروان، کلیسای هاقارستین در جنگل های جاده دلیجان، کلیسا ها و معبد هایی در نقاط خوش آب و هوا و جنگل های ارمنستان هست که به خاطر زیاد شدن مطالب ازشون میگذرم.

ما پس از 4 روز اقامت در ارمنستان به سمت گرجستان حرکت کردیم. گرجستان به عنوان یک کشور اروپایی مقصد خوب و ارزانی برای سفر ایرانیان می باشد.

از شهر ایروان از ترمینال کیلیکیا، اتوبوس (از 7 تا 11 صبح)، ون و سواری به تفلیس و با کرایه به ترتیب 6000 درام، 8000 درام و 10 هزار درام حرکت میکند. مسافت این مسیر کمتر از 6 ساعت و با عبور از دریاچه سوان، شهر دلیجان، ایجوان، نویمبریان  و مرز باگراتاشن کمتر از 4 ساعت در ارمنستان (روی رودخانه debed ) و در گرجستان با عبور از چند روستا و کمتر از 2 ساعت به شهر تفلیس می رسد. ماشین هایی که به تفلیس می رسند در خیابان و ایستگاه آلواباری توقف می کند، که سفر دوباره به ارمنستان نیز از همین محل انجام می شود. در ایستگاه آلواباری میتوان با مترو به همه نقاط شهر دسترسی داشت، تاکسی و اتوبوس های شهری نیز گزینه های مناسبی برای مسافت های کوتاه هستند.

تفلیس، پایتخت گرجستان

پایتخت گرجستان شهر تفلیس با 2.5 میلیون نفر جمعیت، شهری زیبا و با قدمت تاریخی و مقصد بسیار از گردشگران اروپایی، آسیایی و ... به خصوص در فصل تابستان است. اصولا گرجستان شهر تقریبا ارزان به خصوص از لحاظ کرایه، غذا و اقامت است. ما در بافت قدیمی شهر تفلیس و در میدان گورگا سلیم اقامت داشتیم که برای اقامت هتل و هاستل های زیادی با ارایه اتاقهای عمومی و خصوصی وجود داره، که پیشنهاد میکنم برای اقامت توی همین منطقه بمونید، چون به مناطق گردشگری و تاریخی شهر نزدیک و شب های زیبایی دارند. اقامت توی هاستل با اتاق خصوصی برای هرشب حدود 80 لاری (120 هزارتومان برای هر اتاق) و اتاق های عمومی 25 لاری ( 35 هزارتومان برای هر نفر) میشه پیدا کرد.

بازهم خرید سیم کارت رو پیشنهاد کنم! دفتر فروش شرکت geo cell و bee line از اپراتورهای گرجستان رو خیلی راحت میتونید تو خیابانهای مهم شهر پیدا کنید و با ارایه پاسپورت سیم کارت بخرید، اگرچه قیمت و سرعت اینترنت گرجستان به خوبی ارمنستان نیست ولی بازهم خیلی به صرفه است و البته بسیار یاری دهنده! خرید سیم کارت با شارژ اولیه اش، حدود 5 لاری هزینه داره و اینترنت هم روزی یکی دو لاری، البته اینجا مثل ارمنستان نامحدود نیست و به خرید شارژ حتما نیاز پیدا می کنید، که اونم از دفاتر فروش ها و مغاره ها و ... به راحتی قابل دسترسیه! 

 اجاره ماشین بدون راننده تو گرجستان با توجه به قیمت 40 دلاری برای هر روز و قیمت مناسب بنزین، میتونه بصرفه باشه، فقط کافیه از قبل گواهینامه بین الملی گرفته باشید و با پرداخت 200 دلار به عنوان پیش پرداخت می تونید خیلی راحت یه ماشین اجاره کنید و شهر های اطراف گرجستان رو بگردید.

به محض پیاده شدن از ون، مجذوب زیبایی های شهر تفلیس می شید. خیابون های سنگ فرش شده، ساختمان های با نمای خاص، پل شیشه ای صلح، رودخانه و رستوران ها و همچنین گردشگرانی که درحال پرسه زدن در خیابان هستند، توجه شما را جلب خواهد کرد.

خیابان لخه لیتسه که یه محله یهودی نشین قدیمی بوده و کوچه شاردن شما رو از لب رودخانه و از میدان لخه لیتسه به میدان آزادی میبره. میدان آزادی مزین به مجسمه جرج مقدس در وسط میدان و ساختمان شهرداری و شورای شهر در کنار میدان قرار دارد. و خیابان معروف و زیبای روستاولی از اینجا شروع میشه، شوتا روستاولی (Șota Rustaveli) یکی از بزرگترین شعرای گرجی بود که نام اون بر روی خیابان های زیادی تو شهرهای مختلف گرجستان قرار داره.

خیابان روستاولی علاوه بر زیبایی و داشتن مسیری مناسب و دل انگیز برای پیاده روی و گشت زنی، مرکز اماکن مهمی مانند موزه طلای گرجستان، ساختمان قدیمی مجلس، هتل، ساختمان تاتر و اوپرا و فروشگاه های بزرگی است. یادتون باشه غذاهای سنتی گرجستان رو تو رستوران های منطقه قدیم یا خیابان روستالولی حتما امتحان کنید. خاجاپوری و خینگالی دوتا از غذاهای مخصوص و معروف گرجستان هستند که من خاطره خوردن این دو غذا رو تو یکی از رستوران های خیابان روستاولی هرگز فراموش نمیکنم. 

خیابان زیبای دیگه تفلیس جاب جاواتسه که یه محله بالا شهر و سفارت ایران و آمریکا و مکان های گردشی مانند دریاچه لاکپشت ها و دانشگاهها بین المللی اونجا قرار داره. پل شیشه ای صلح، کلیسای جامع تثلیث تفلیس با معماری قابل توجه اش، مجسمه مادر و ... جاذبه های دیگه تفلیس هستند که دیدنشون رو نباید از دست داد.

تفلیس شهر زیبا و پر از اماکن تاریخی و گردشی است که به علت کوتاه شدن سخن فقط به گذاشتن آدرس اونا از طریق لینک در گوگل مپ که توسط آقای عمادی که تو تفلیس ملاقاتشون کردیم تهیه شده و ایشون با دادن این آدرس ها کمک بزرگی برای پیدا کردن مکان ها به من کرد. و فقط با کپی و پیست کردنشون میتونید تو گوگل مپ آدرس دقیق شون رو پیدا و ردیابی کنید.

https://goo.gl/maps/r38TftpN4f72                       Tbilisi Zoo

 https://goo.gl/maps/TxDWzGaaKvo                     Art Palace

دریاچهٔ لاکپشت https://goo.gl/maps/CWZu77KFWXw           a  

                                     https://goo.gl/maps/x1gy8rdeUdF2

 https://goo.gl/maps/uWUFFE9MPoQ2          chiskhati Church

https://goo.gl/maps/dtr3B26hNV32     Tbilisi Botanical Garden

https://goo.gl/maps/yKk7yber1RP2    Tbilisi Sameba Cathedral  

https://goo.gl/maps/JuD12Mj8aAF2  Cathedral of Saint George   

 https://goo.gl/maps/Y83SguBujd12                Mother of Kartli

 (https://goo.gl/maps/jJVwbLkGJAH2                      (Mtskheta

شهرهای دیگر گرجستان

باتومی یکی از شهر های زیبا و ساحلی گرجستان، مقصد گردشگران به خصوص در فصل تابستان است. برای رفتن به باتومی از ترمینال دیدوبه، درهمه ساعات روز ماشین و ون آماده می باشد. کرایه ون از تفلیس تا باتومی 20 لاری است. البته ما بخاطر شرایط آب و هوایی, بارندگی های پیش بینی شده و سردی هوا ترجیح دادیم به جای باتومی شهرهای دیگر گرجستان رو ببینیم که با این کار حسابی سود کردیم! شهر گوری در مسیر تفلیس به باتومی و حدود یک ساعت با تفلیس فاصله دارد. از ترمینال دیدوبه با هزینه 5 لاری شمار رو به گوری میبرند. شهر زیبای گوری ، با جمعیت 50هزار نفر، شهری آرام با مردمانی خونگرم و دیدنی است.

مجسمه استالین در پارک و موزه استالین در شهر گوری

گوری زادگاه استالین، رهبر حزب کومونیست اتحاد شوروی، است و یکی از مراکز دیدنی شهر موزه استالین و منزل پدری وی در پارک کنار موزه است. در درب ورودی پارک نیز یک مرکز اطلاع رسانی توریسم وجود دارد که میتونه راهنمای خوبی برای دیدن شهر و مراکز دیدنی اطراف به شما بده از جمله دو منطقه تاریخی نزدیک گوری  میتونید از ترمینال شهر با اتوبوس و کرایه یک یا دو لاری دیدن کنید. ما یک شب رو در شهر گوری و در یک گست هاوس به آدرس زیر گذروندیم. صاحب خانه یک زن مهربان و خوشرو و تقریبا مسلط به زبان انگلیسی و منزلش بسیار زیبا و مناسب برای 6 نفر و مرتب و دلنشین با کرایه ای حدود 20 لاری برای هرنفر (در تابستان و فصل شلوغ) بود. موندن تو یه همچین خونه هایی رو مخصوصا این منزل رو شدیدا به کسایی که قصد جهانگردی دارند توصیه میکنم.

 گست هاوسی در شهر گوری

فردای اون روز بعد از دیدن موزه و جاهای دیدنی به پیشنهاد یک دوست ساکن گوری که از سایت کوچ سرفینگ باهاش آشنا شده بودیم و علاوه بر گذروندن وقت و راهنمایی اش، یه چای هم ما  رو مهمون کرده بود، برای دیدن غار پرومتس (Prometes)  به سمت شهر کوتایسی  (Kutaisi)حرکت کردیم. برای رفتن به شهر کوتایس با اتوبوس شهری به جاده اصلی رفتیم و از اونجا با کمتر از 5 دقیقه معطلی یه اتوبوس گیرآوردیم و راهی شهر کوتایسی (با کرایه نفری 8 لاری) شدیم. مسیر جاده اصلی بعد از گذشتن از شهر خاشوری به یک جاده فرعی وارد میشه که با پوشش گیاهی متفاوتی از مسیر جاده اصلی و به جای مراتع و زمین های کشاورزی به سمت کوهستان سرسبز و جنگلی راهی میشه. بین راه روستاهای کوچکو بزرگی که صنایع دستی به خصوص سفال های زیبایی رو در کنار جاده ارایه میکنند جلب توجه خواهد کرد. اکثر مسیر از کنار رودخانه ........ عبور میکنه و نهایتا بعد از گذشت بیش از 2 ساعت زمان به شهر میرسید.

نمایی از میدان اصلی و ساختمان های شهر کوتایسی

شهر کوتایسی دارای آب و هوا و شکل و شمایلی شبیه به شهر رشت، و مردمان خونگرم و مهربان است. با وجود اینکه کوتایسی دومین شهر بزرگ گرجستان محسوب میشه، ولی خبری از شلوغی و ساختمان های بلند مرتبه در شهر نیست. حومه شهر با خانه های ویلایی و با معماری سنتی احاطه شده و خیابان های اصلی شهر، سنگ فرش شده و با نماهای زیبا و خاص مزین شده است. پیدا کردن محل برای اقامت زیاد سخت نیست، چراکه خانه های زیادی در نزدیکی مرکز شهر، پذیرای مهمان به صورت گست هاوس و با نصب تالو در درب منزلشون، آماده ارایه اتاق به مهمان ها هستند و فرهنگ مهمان پذیری خوبی هم دارند. ترمینال شهر کوتایسی هم چسبیده به نمایندگی مک دونالده که با توجه به وجود فقط همین یه نمایندگی، نشونه خوبی برای پیدا کردن ترمینال برای ادامه سفر است.

ما بعد از گشت زنی و اقامت یک شبه در شهر، برای دیدن غار زیبای پرومتس راهی شدیم. برای رفتن به غار از پلی معروف به پل سرخ، تاکسی (20 لاری تا غار) و اتوبوس(1 لاری تا روستای  تسکالتوبو و 2 لاری تا غار) ما مسیر رو با اتوبوس طی کردیم که اتفاقا زیاد هم زمان بر نبود.

مسیر شهر کوتایسی به غار پرومتس – ورودی غار و نور پردازی داخل غار

توریست اینفورمیشن در ابتدای ورودی غار

در ورودی غار پرومتس، سالنی برای ارایه خدمات و خرید بلیط وجود داره، ورودی غار 7 لاری و سوار شدن به قایق هم 7 لاری قیمت داره، که شامل ورودی و خدماتی همچون همراهی راهنما و بازگشت مجدد با ماشین تا در ورودی و احتمالا بیمه و ... میشه. غار با 1.5 کیلومتر طول، بسیار زیبا و با نورپردازی فوق العاده و دارای دیواره های مملو از تاقدیس و ناودیس ها و سنگ های آهکی و همچنین رودخانه های زیر زمینی است. از ورودی تنگ و باریکی که توی جنگل احاطه شده وارد غار میشید. قسمتی هم از غار چیزی که خیلی توجه منو جلب کرد، هزینه های زیادی بود که دولت گرجستان برای مسیر کشی و نرده گذاری و نورپردازی ها، ارایه خدمات توریستی و گردشگری برای این غار کرده و در عین حال بلیط ورودی ارزان قیمتی هم در اختیار اون ها قرار میده. اصولا توی همه کشور گرجستان چنین رویکردی با مسئله گردشگری وجود داره. والبته قبل از دولت، رویکرد خود مردم با گردشگران و توریست ها هم حسابی قابل تحسینه که خب یکی این موضوع به خاطر خونگرمی و مهمان نوازی ذاتی گرجی ها هم هست.

بعد از برگشتن به شهر و ترمینال به سمت شهر خاشوری حرکت کردیم. به خاطر پیشبینی بارندگی مسیرمون رو به سمت شهر آخالتسیخه، برای رسید به مرز ادامه دادیم، از خاشوری تا آخالتسیخه حدود 1.5 ساعت با اتوبوس زمان میبره و کرایه 5 لاری برای هر نفر هم مبلغ مقرون بصرفه ایه که با اتوبوس سفر کنید. برای رفتن به مرز واله، میشه از اتوبوس های بین روستایی و هم از تاکسی استفاده کرد. که باز هم بخاطر کرایه های ارزون تاکسی، ما با ماشین دربستی مسیر 20 دقیقه ای تا مرز رو با کرایه 10 لاری سفر کردیم و حدود ساعت 6 عصر لب مرز گرجستان و ترکیه بودیم. اتوبوس های تفلیس - تهران هم برای کسایی که میخوان مستقیم به تهران برند فرصت خوبیه که کرایه اتوبوس vip 250 هزار تومن برای هر نفر همه روزه از تفلیس به تهران حرکت میکنه.

گرجستان- ترکیه- تبریز

مرز واله، (واله یک روستا در گرجستان و در نزدیکی مرز است) خلوت و تردد زیادی صورت نمی گیره. میدونید که برای رفتن از ترکیه به گرجستان دو مرز واله و پوسوف وجود داره، که مرز پوسوف نزدیک به شهر باتومی و با تردد زیاد و اغلب ترانزیتی و به صورت شبانه روزی کار میکنه. در عوض مرز واله از 10 شب تا 10 صبح تعطیله و اگه شب برسید به مرز باید تا صبح صبر کنید.

بعد از عبور از مرز و ورود به ترکیه که همه ظرف چند دقیقه و با احترام و فقط با ممهور کردن پاسپورت صورت میگیره، به شهر کارس میرسید. شهر کارس که شهر تقریبا بزرگ و با جمعیت بیش از 100 هزار نفر می باشد میرسید، تو این شهر امکانات اسکان و بازار و نمایندگی های فروشگاه های بزرگی مثل LCwikiki و ... وجود داره. مسیر برگشتن به ایران از مرز بازرگان، و بعد از عبور از شهر های ایغدیر و دوبایزید به مرز میرسه، که از شهر کارس برای لب مرز میشه ماشین پیدا کرد. اتوبوس های ایرانی که از تبریز به استانبول یا شهرهای دیگر ترکیه هم میرند از همین مسیر میگذرند. مرز بازرگان نیز به صورت شبانه روزی فعال و از اونجا به تبریز هم ماشین های زیادی برای تبریز تو تمام ساعت های روز و شب وجود داره. از مرز بازرگان تا تهران با اتوبوس حدود 12 ساعت طول میکشه، که با توجه به اینکه گرفتن اطلاعات تو ایران زیاد سخت نیست و برای خلاصه تر شدن مطلب سخن رو کوتاه و ارایه گزارش رو به پایان می برم.

نگارنده: عباس پردل pordel112@yahoo.com  +989173037037